... کافه خاطره

... کافه ای ها آدم هایی خاطره بازند


سرآغاز . منو خاطرات . درباره نگارنده . درباره کافه . اشتراک

کودک خواهر من ،
نونهالی ست که من می بینم ،
 می کشد قد چو یکی ساقه سبز گیاه .
او چه داند کهچرا
 باغ بی برگ و گیاه
 از درختان تنومند تهی ست
 او به من می گوید 
 چه کسی با تبر انداخته است
این درختان را بی رحمانه
او به من می گوید :
باز در باغ درختان تنومند و قوی

                                                خواهد رست ؟
من باو می گویم :
من نهالی بودم
که مرا محنت بی آبی در خود 
                                         _  افسرد .
 می توانی فردا
 توتنومند درختی باشی 


 او نمی داند ، اما
 ریشه را با تیشه
صحبت از الفت نیست

 کودک خواهر من
نو نهالی ست که در حال برآورد شدن است
من باو می خواهم _
سخت هشدار دهم _ می ترسم
هیبت تیشه اش افسرده کند
 کودک خواهر من
غرق در بی خبری ست

حمید مصدق