... کافه خاطره

... کافه ای ها آدم هایی خاطره بازند


سرآغاز . منو خاطرات . درباره نگارنده . درباره کافه . اشتراک

http://mementocafe.persiangig.com/image/blog%20nevisi.jpg

این روزها وبلاگ نویسی مثل کنکور شده . همه در حال رقابتن که به هر قیمتی که شده رتبه اول رو کسب کنن ! اونم به زور تبلیغ و نظرات فله ای و سر زدن به وبلاگ های معروف و نقد های آبکی و ...

اما واقعا راه حل چیه ؟! دوست دارید وب شما هم پر بازدید بشه و معروف بشید ؟ من چند پیشنهاد کاربردی و چاره ساز دارم براتون :

1 . نام وبلاگ :

فرق نداره موضوع وبتون چیه ! دیگه دوره ی اسم های کلاسیک و شیک انتخاب اسم متناسب با موضوع وب گذشته . دوره دوره ی اسم های جدید و عجیب غریبه . اسم هرچی عجق وجق تر باشه بازدید وبتون بیشتره . بعنوان مثال : " خاطرات یک کرم لزج له شده زیر دندون ! " امتحان کنید ! با این کار وبتون نسبت به وب های دیگه لااقل بازدیدش دو برابره !

2 . طنز از هر نوعش :

طناز باشید ! از آنجایی که ما مردمانی افسرده هستیم و همیشه دوست داریم چشم هایمان را رو به واقعیت ها ببندیم حتی المکان سعی کنید از نوشتن وقایع تلخ خودداری کنید . تا می توانید طنز آبگوشتی بنویسید ! حالا شده جوک های دو هزار سال پیش را هم تغییر داده و در متن نوشته تان بیاورید این کار را بکنید ! فقط طوری باشد که مردم از پشت مانیتور ریسه بروند . محتوی زیاد مهم نیست !

3 . پاورقی ، پیوست ، پی نوشت :

این روزها بیشتر پاورقی ها به اصل می پردازند و پست ها به فرع ! تا می توانید پی نوشت و پاورقی و پیوست و بعد نوشت و ... بدهید ! با این کار جذابیت و همچنین کلاس کارتان دو برابر می شود !

4 . مینیمال نوشت :

اگر گاهی از وبلاگ نویسی دلزده شدید و مدتی نیاز به استراحت داشتید مینیمال بنویسید ! این طوری هم شما مدتی استراحت می کنید هم با این کار جماعتی را سر کار می گذارید ! البته مینیمال هایی که در ظاهر گول زنک هستند و ما را به سمت معانی ثقیل و دقیق و عمیق عرفانی سوق می دهند اما در باطن بی محتوا ترین جمله ی روی زمین اند ! می بینید هرکس کمتر از جمله تان متوجه شد بیشتر تعریف می کند و این گونه شما مجالی برای استراحت می یابید !

5 . نظرات فله ای :

در اوایل کارتان بهتر است برای خود خواننده جمع کنید ! بدین ترتیب که به صفحه نخست سرویسی که با آن کار می کنید وارد شوید و روی همه ی وبلاگ های به روز شده کلیک کنید ! سپس برای آنکه وقت شریفتان هدر نرود بدون آنکه مطالب وب مورد نظر را بخوانید تنها با گذاشتن چند کامنت تکراری آنها را به وب خودتان دعوت کنید ! مثلا : " خواندم ، جالب بود ! قلم زیبایی داری ، به من هم سر بزن ! "

6 . تعریف از خود :

از خودتان تا می توانید تعریف کنید . حتی شده به دروغ ! طوری که خودتان هم باورش کنید ! چون وقتی شما باور کردید مطمئن باشید دیگران نیز باور می کنند ! و از آنجایی که ما ایرانی ها افراد بسیار دهن بینی هستیم سعی کنید روز به روز به افتخارات علمی خود بیافزایید ! چون مثلا اگر خواننده شما بفهمد که نویسنده هیچ پست و مقامی ندارد شاید گهگاهی به شما سرکی بزند اما کافیست بفهمند که شما مثلا در گاهنامه ی خانواده زرد و آبی گاهی پاورقی می دهید ! دیگر این تعریف و تمجید هاست که سرازیر می شود ! حالا القابی چون دکتر و ... بماند ! این طوری دیگر خواننده از زور احترام منفجر می شود !

7 . خود را سریعا گم کنید !

هر وقت تعداد بازدید وبتان از 100 و تعداد کامنت هایش از 30 گذشت سریعا خود را بگیرید و فراموش کنید که چه بودید و چه شدید !! دیگر وب هایی با رنک های پایین را لینک نکنید ! دیگر لازم نیست به همه وب ها سر بزنید . می توانید از بقیه انتظار سر زدن به وبتان آن هم بدون هیچ چشم داشتی را داشته باشید ! برخی که اصلا لایق این نیستند که شما بهشان سر بزنید ! بوی وبلاگشان با آنهمه مطالب زرد از پشت مانیتور بلند شده ! حس اش نمی کنید ؟! این جور وبلاگ ها دیگر به کلاس کاریتان نمی خورد ! تازه واردها که دیگر بماند ! همچنین می توانید لینک دوستانتان را پاک کنید و به جای آن چند لینک قلمبه سلمبه از افراد معروف و فاخران عالم وبلاگ نویسی جایگزینش کنید ! بد نیست دستی هم به قالب خود بکشید و بعد از مدتی دامنه اختصاصی بگیرید !

8 . آرشیو بزرگتر ، بازدید بیشتر :

تاریخ پست هایتان را به جای 1388 بنویسید 1382 و کم کم این تاریخ را افزایش دهید تا به زمان حال برسید ! این طوری از پیشکسوتان عالم وبلاگ نویسی محسوب می شوید و هر کسی به وبتان بیاید از بزرگی آرشیوتان لب به تحسین خواهد گشود . و همین هم عاملی می شود که شما خود را سرور و برتر بیابید و به کسانی که آرشیوشان به یک ماه پیش برمی گردد به چشم زیر دست و بدبخت بنگرید و وقتی به وبشان سر می زنید مطلب را نخوانده صفحه را ببندید چه برسد به آنکه بخواهید نظری هم برایشان بگذارید !

9 . زمان به روز کردن وب :

کمی که معروف شدید دیر به دیر آپ کنید ! این گونه خوانندگان وبتان بیشتر خوششان می آید ! و با خود می گویند عجب نویسنده فهیمی و برای خواندن مطالب شما حریص تر می شوند ! برای تنوع گاهی هم می توانید پست خداحافظی بگذارید تا این گونه یک 400 500 نفری بیایند و ناز شما را بکشند و این گونه روحیه ای هم کسب می کنید ! می توانید وقتی معروف تر هم شدید پست های زرد و اولیه وبتان را پاک کنید !

10 . قانون کپی رایت :

این یکی کمی هنر می خواهد که خوشبختانه ما ایرانی ها سرشار از اینگونه هنر ها هستیم ! نوشته ها و پست های وب های دیگر را با استفاده از ذوق و سلیقه خود کمی تغییر داده و به نام خودتان در وبلاگتان ثبت کنید ! در ضمن در زیر وبلاگتان حتما این جمله را قید کنید که " کپی برداری از مطالب وب بدون اجازه صاحب اثر کاری غیر اخلاقی و غیر قانونی می باشد ! "

***

راه های دیگری هم برای معروف شدن هست ! اما از این طولانی تر هم از حوصله نوشتن من و هم از حوصله خواندن شما خارج است ! اما امتحان کنید ! روزی خواهد رسید که با همین راه ها معروف شده و دیگر حتی مرا نیز ادم حساب نمی کنید ! به قول ونه گات : " بله رسم روزگار چنین است ! " .

دوشنبه – 26 بهمن 1388

پی نوشت : تقدیم به آن والا مقامان دنیای مجازی و آن سروران که انگار بیشتر از من و مایند ! آنها که فکر می کنند دست چخوف و مارکز و سلینجر و ... را از پشت بسته اند !

مفید ، بخوانید ! : 27 نکته وبلاگنویسی، یا به دست آوردن چند سال تجربه وبلاگنویسی در دو ساعت